Wanneer je als ouder tegen je eigen grenzen aanloopt bij de opvoeding van je hoogbegaafde kind, is meestal de eerste reactie om te denken dat het ligt aan de moeilijkheid of de ingewikkeldheid van je kind. Hoogbegaafdheid brengt een enorme intensiteit met zich mee, maakt dat sociaal niet altijd alles even makkelijk loopt en kan ook op school problemen geven omdat het onderwijs niet past bij wat jouw kind nodig heeft. Natuurlijk is het heel erg belangrijk om te kijken op welke manier je kind beter kan gedijen en hoe jij dat als ouder het beste kunt faciliteren. Maar ook kan het zijn dat je eigen grote gevoeligheid er doorheen speelt, dat jij dingen vanuit jouw eigen jeugd op je kind projecteert, of dat jij bepaalde overtuigingen hebt die niet bij jouw kind passen. Een hoogbegaafd kind vraagt erom dat de mensen van wie het afhankelijk is, out of the box durven te denken. En daar is moed voor nodig.

Als ouder van een hoogbegaafd kind loop je niet alleen tegen je eigen grenzen aan, maar soms ook tegen de grenzen van je omgeving óf die van je relatie als ouders met elkaar omdat er zo weinig ruimte over blijft. Daarnaast gaan, niet zelden, ouders zichzelf -schoorvoetend- vragen stellen over hun eígen hoogbegaafdheid en vallen daarmee puzzelstukjes uit hun leven eindelijk op hun plek.

Wanneer je als volwassene ontdekt dat je hoogbegaafd bent, kan je het gevoel krijgen dat je je hele geschiedenis moet herschrijven; alles komt ineens in een ander daglicht te staan. De impact die dat kan hebben, is gelijk aan die van andere life-events (geboorte, dood, ziekte, verhuizing, veranderen van werk etc) en minstens net zo existentieel. Je snapt ineens waarom je je tijdens je schooltijd voelde en gedroeg zoals je deed, je begrijpt je perfectionisme en faalangst ineens, weet nu waarom jij van dingen vaak een groter punt maakt dan anderen en waarom je je kapot ergert aan collega’s (of leidinggevenden) op je werk omdat zij dingen niet zien zoals jij ernaar kijkt. En je kan jezelf vragen gaan stellen over je toekomst, je relatie, je werk. Kortom, alles lijkt ineens op losse schroeven te staan en het duurt best een tijd voordat al dat opgewaaide stof is neergedwarreld. Ook kan het gevoelens van verdriet en boosheid losmaken. Omdat je je nooit gezien hebt gevoeld en je nooit begrepen hebt geweten, en hoe anders het had kunnen zijn wanneer je het wel had geweten.

Bij al deze processen kan het fijn zijn om begeleid te worden. De meeste hoogbegaafden stellen hoge eisen aan kwaliteit, zijn al vaker teleurgesteld in hulpgevende professionals en hebben geconcludeerd dat ze het dan maar beter zelf kunnen oplossen. Om die reden kan het een uitkomst zijn om begeleiding te zoeken bij iemand die het hele proces snapt en herkent en die daarnaast stevig is opgeleid om die begeleiding te kunnen bieden.

Met een heldere blik en invoelend vermogen ben ik in staat om vragen en vastlopers, zowel met betrekking tot de opvoeding van  je hoogbegaafde kind als die van jouzelf als ouder/mens, helder te krijgen en te helpen ontknopen. Door samen op een liefdevolle en ruimtelijke manier te kijken en toe te werken naar meer inzicht, ontstaat de mogelijkheid om Gelukkig Hoogbegaafd te zijn.

Wat kan je verwachten van coaching door mij?

  • Zorgvuldigheid ten aanzien van de vragen die je hebt met betrekking tot de hoogbegaafdheid van je kind of die van jezelf als ouder.
  • Helderheid over dat wat nu belemmerend werkt voor je kind of voor jou als ouder.
  • Handvatten krijgen die behulpzaam zijn bij de opvoeding van je hoogbegaafde kind.
  • Afstemming en sensitiviteit voor wat betreft de pijn die je ervaart.
  • Ruimte en acceptatie voor de processen die nu spelen.
  • Wanneer aan de orde; stappen gaan zetten die verbetering geven in de situatie met of voor je kind of die van jezelf als ouder en als mens.
Suzanne van HaaftenIndividuele begeleiding ouder/volwassene